RedakcjaNA HISZPANA CZYLI PRZEGLĄD LOKALNEJ SCENY, CZYLI CO WARTO ZOBACZYĆ W TYM ROKU NA PRIMAVERA SOUND BARCELONA.
Primavera to duży festiwal z jeszcze większymi artystami. Wiadomo, że wszyscy czekają na Skrillexa, The Cure, Gorillaz, MBV i można wymieniać i wymieniać, ale niech to będzie artykuł bardziej krajowy. Przyjrzymy się ich lokalnej społeczności – hiszpańskiej.
Pamiętam, kiedy pierwszy raz poszedłem do El Nido Rojo (pozdro dla Dedusa, Arcziego i Marcina lfg) – chciałbym, aby czytelnik poczuł się jak w domu…
Spis treści
BAD GYAL
Od 2016 roku jest jedną z najważniejszych postaci miejskiej sceny muzycznej Hiszpanii, a jej styl i estetyka uczyniły ją globalnym symbolem kobiecej frywolności.
Łączy reggaeton, trap i twerk. Dużo autotune’u, Y2K. Generalnie taka Rihanna, ale bardziej Fagata.
Myślę, że niejeden señor y señora pod sceną poruszą bioderkami… a może czymś więcej?
Guitarricadelafuente
Folk i flamenco z nowoczesnym brzmieniem indie-popu. Melancholijne obrazy współczesnej młodości – łączy surowe gitary akustyczne z elektroniką i poetyckimi tekstami.
W 2026 r. Guitarricadelafuente został zaproszony do cyklu Tiny Desk Concert.
Taki polski Dawid Podsiadło albo Dawid Kwiatkowski.
Tutaj pan i pani już nie tańczą – poszli gdzieś na stronę… niektórzy chicos też.
RUSOWSKY
Wokalista, producent i multiinstrumentalista związany z madrycką sceną alternatywną. Od 2019 roku łączy pop, hyperpop, elektronikę, trap i R&B w stylu określanym jako eksperymentalny lub “bedroom pop”, zdobywając miliony słuchaczy w świecie hiszpańskojęzycznym i poza nim. I poza nim, bo w Polsce na Offie ma grać.
Jego pseudonim powstał z połączenia zdrobnienia „Rus” i nazwiska bohatera z filmu Potwory i spółka, Mike’a Wazowskiego.
TL;DR Blade z sadboys, ale na bicie reggaetonu.
Ouineta
Katalońska choreografka, performerka i piosenkarka.
Od bubblegum popu, reggaetonu i glitchu po eksperymentalne brzmienia klubowe. Jej występy cechują się teatralnością i autoironią. Czyli K-pop i Young Leosia w jednym.
VVV [Trippin’you]
Undergroundowe trio z Madrytu tworzące muzykę z pogranicza synth-popu i cold wave. Estetyką łączą nostalgię lat 90. z futurystycznym brzmieniem. Zdobyli rozgłos dzięki połączeniu mrocznych melodii i tanecznej energii.
Toche Ekkstacy, ale bardziej Siekiera gdyby grali koncert w Berghain.
Somos La Herencia
Madrycki kwartet eksplorujący post-punk, dark-wave i elektronikę.
Mroczna estetyka z elementami dark-wave, noise’u i hip-hopu.
Jak widać i słychać na załączonym filmie, chłopaki lubią Władcę Pierścieni